Faktura elektroniczna jest dokumentem elektronicznym sporządzonym i otrzymanym w dowolnym formacie elektronicznym, zgodnie z art. 2 pkt 32 ustawy. Z kolei faktura ustrukturyzowana to faktura wystawiona w Krajowym Systemie e-Faktur (KSeF). Posiada przydzielony numer identyfikujący ją w systemie. Zgodnie z art. 106e ustawy o VAT faktura VAT Elementy niezbędne faktury wylicza nam art. 106e ustawy o VAT. Wyjątki, co do konieczności wykazywania niektórych danych, zawiera natomiast rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 3 grudnia 2013 r. w sprawie wystawiania faktur. Od 1 lipca 2021 roku obowiązują przepisy dające możliwość zbiorczego wykazywania paragonów z NIP nabywcy do kwoty 450 zł, które zostały wystawione zgodnie z art. 106e ust. 5 pkt 3 ustawy o VAT, w ewidencji VAT sprzedaży, po stronie podatku VAT należnego wprowadzone rozporządzeniem zmieniającym rozporządzenie w sprawie Należy pamiętać o tym, że wystawiając fakturę w walucie obcej, kwota podatku VAT musi być zawsze wyrażona w złotych (art. 106e ust. 11 ustawy o VAT). Faktura za usługę transportową wystawiona w złotych Przepisy ustawy o podatku od towarów i usług określają minimalne wymogi formalne faktury. Na mocy art. 106e ust. 1 ustawy o VAT faktura powinna zawierać: 1) datę wystawienia; 2) kolejny numer nadany w ramach jednej lub więcej serii, który w sposób jednoznaczny identyfikuje fakturę; W dalszym ciągu zgodnie z art. 106e ust. 1 pkt 3 – 5 ustawy o VAT faktura powinna zawierać imiona i nazwiska lub nazwy podatnika i nabywcy towarów lub usług, ich adresy oraz numery, za pomocą których są zidentyfikowani dla podatku (NIP). Począwszy od 1 stycznia 2023 r. podatnikiem może być również grupa podmiotów powiązanych Również nabywca towaru lub usługi, który otrzymał fakturę zawierającą pomyłki, z wyjątkiem pomyłek w zakresie danych określonych w art. 106e może wystawić fakturę nazywaną notą korygującą. Podsumowując pewne wady techniczne faktury, takie jak np. brak NIP-u, nie prowadzi do definitywnej utraty prawa do odliczenia VAT. Zgodnie z art. 106e. ust. 1 ustawy o VAT faktura powinna zawierać: datę wystawienia, kolejny numer nadany w ramach jednej lub więcej serii, który w sposób jednoznaczny identyfikuje fakturę, imiona i nazwiska lub nazwy podatnika i nabywcy towarów lub usług oraz ich adresy, Późniejsze niż określone w art. 106i ustawy terminy wystawiania faktur. § 6. [Termin wystawienia faktury w przypadku usług w zakresie kontroli i nadzoru ruchu lotniczego] W przypadku usług w zakresie kontroli i nadzoru ruchu lotniczego, za które pobierane są opłaty trasowe, fakturę, o której mowa w § 3 pkt 5, wystawia się nie Faktura VAT- nieprawidłowa nazwa towaru lub usługi Elementy, jakie obowiązkowo powinna zawierać faktura, określa art. 106e ust. 1 ustawy o VAT. Z art. Z art. 106e ust. 1 pkt 7 ustawy o VAT, a jest nim między innymi nazwa towaru lub usługi. 8fnvBP. Ten tekst przeczytasz w 2 minuty Zasadniczo faktury dokumentujące sprzedaż towarów i usług wystawiają jedynie czynni podatnicy. Zgodnie z art. 106b ust. 2 ustawy o VAT, podatnik nie jest obowiązany do wystawienia faktury w odniesieniu do sprzedaży zwolnionej od podatku na podstawie art. 43 ust. 1, art. 113 ust. 1 i 9 lub przepisów rozporządzenia. / ShutterStock Kontrahent nie wpisał na fakturze podstawy prawnej dotyczącej zwolnienia z VAT. Czy można to poprawić notą korygującą? PROBLEM: Podstawa prawna na fakturze Odpowiedź na tak postawione pytanie zależy od tego, czy kontrahent korzysta ze zwolnienia podmiotowego z uwagi na osiąganie rocznych obrotów niższych niż 200 tys. zł (na podstawie art. 113 ust. 1 i ust. 9 ustawy o VAT), czy ze zwolnienia przedmiotowego (art. 43 ust. 1 ustawy o VAT). W pierwszym przypadku (art. 113 ust. 1 lub ust. 9 ustawy o VAT) brak wykazania podstawy prawnej nie jest błędem, więc nie trzeba wystawiać dokumentów korygujących. W drugiej sytuacji nota korygująca może być wymagana. Zwolnienie podmiotowe Zasadniczo faktury dokumentujące sprzedaż towarów i usług wystawiają jedynie czynni podatnicy. Zgodnie z art. 106b ust. 2 ustawy o VAT, podatnik nie jest obowiązany do wystawienia faktury w odniesieniu do sprzedaży zwolnionej od podatku na podstawie art. 43 ust. 1, art. 113 ust. 1 i 9 lub przepisów rozporządzenia. Co innego jednak, jeżeli nabywca towaru lub usługi zażąda faktury – wtedy, mimo zwolnienia z VAT, trzeba ją wystawić, zgodnie z art. 106b ust. 3. Przepis ten nakazuje wystawić fakturę na żądanie nabywcy, jeśli zostało ono zgłoszone w ciągu 3 miesięcy, licząc od końca miesiąca, w którym dostarczono towar, wykonano usługę bądź otrzymano całość lub część zapłaty. Zgodnie z art. 106e ust. 1 pkt 19 jednym z elementów takiej faktury powinno być wskazanie podstawy prawnej zwolnienia (czy to przepisu unijnej dyrektywy VAT, polskiej ustawy czy rozporządzenia wykonawczego). Ale i od tej zasady są wyjątki. W rozporządzeniu z 3 grudnia 2013 r. w sprawie wystawiania faktur ( z 2013 r. poz. 1485) minister finansów określił w par. 3 „przypadki, w których faktury mogą zawierać zakres danych węższy niż określony w art. 106e ustawy, oraz zakres tych danych”. Jeden z nich dotyczy podatnika zwolnionego podmiotowo z VAT, czyli na podstawie art. 113 ust. 1 lub ust. 9 ustawy. Wystawiona przez niego faktura nie musi zawierać podstawy prawnej zwolnienia. Potwierdził to dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w interpretacji z 21 marca 2018 r. (sygn. Wyjaśnił, że jeżeli przedsiębiorca korzysta z podmiotowego zwolnienia z VAT, to na wystawianych przez siebie fakturach może nie umieszczać podstawy prawnej. Zwolnienie przedmiotowe Co innego, jeśli fakturę wystawi (na żądanie kontrahenta) przedsiębiorca zwolniony z VAT przedmiotowo, a więc ze względu na świadczenie usług bądź dostawę towarów, o których mowa w art. 43 ustawy. Wówczas, co do zasady, na fakturze musi być podana podstawa prawna zwolnienia, zgodnie ze wspomnianym art. 106e ust. 1 pkt 19 ustawy o VAT. Wyjątkiem są szeroko pojęte usługi finansowe i ubezpieczeniowe, określone w art. 43 ust. 1 pkt 7, pkt 37–41 – w tym wypadku podstawa prawna nie jest niezbędna. Można notą Co jeśli wystawca faktury powinien był umieścić podstawę prawną zwolnienia, a tego nie zrobił? Nabywca może poprawić błąd, wystawiając notę korygującą, a sprzedawca powinien ją zaakceptować. Zgodnie z art. 106k ust. 1 ustawy o VAT, notą nie można poprawiać jedynie błędów co do treści faktury określonych w art. 106e ust. 1 pkt 8–15 ustawy o VAT (np. stawki podatku, ceny towaru itp.). Brak podstawy prawnej zwolnienia nie jest na tyle poważnym błędem, by nie można go było poprawić notą korygującą. Zakres danych na fakturze Rodzaj zwolnienia Obowiązkowe elementy faktury na podstawie art. 113 ust. 1 i 9 ustawy o VAT • data wystawienia, • numer kolejny faktury, • imiona i nazwiska lub nazwy podatnika i nabywcy towarów lub usług oraz ich adresy, • nazwa (rodzaj) towaru lub usługi, • miara i ilość (liczba) dostarczonych towarów lub zakres wykonanych usług, • cena jednostkowa towaru lub usługi, • kwota należności ogółem na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 7, 37–41 ustawy • data wystawienia, • numer kolejny faktury, • imiona i nazwiska lub nazwy podatnika i nabywcy towarów lub usług, • nazwa usługi, • kwota, której dotyczy faktura na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 2–6, 8–36 lub przepisów rozporządzenia • data wystawienia, • numer kolejny faktury, • imiona i nazwiska lub nazwy podatnika i nabywcy towarów lub usług oraz ich adresy, • nazwa (rodzaj) towaru lub usługi, • miara i ilość (liczba) dostarczonych towarów lub zakres wykonanych usług, • cena jednostkowa towaru lub usługi, • kwota należności ogółem, • wskazanie podstawy prawnej zwolnienia (unijna dyrektywa VAT, polska ustawa bądź rozporządzenie) Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone. Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL Kup licencję Zobacz więcej Przejdź do strony głównej 1) data wystawienia; 2) kolejny numer nadany w ramach jednej lub kilku serii, który w sposób jednoznaczny identyfikuje fakturę; 3) imiona i nazwiska lub nazwy podatnika i nabywcy towarów lub usług oraz ich adresy; 4) numer, za pomocą którego podatnik jest zidentyfikowany na potrzeby podatku (w niektórych przypadkach poprzedzony kodem PL - zob. art. 106e ust. 1 pkt 24 lit. a ustawy o VAT), czyli NIP; 5) numer, za pomocą którego nabywca towarów lub usług jest zidentyfikowany na potrzeby podatku lub podatku od wartości dodanej, pod którym otrzymał on towary lub usługi (w niektórych przypadkach poprzedzony kodem państwa członkowskiego nabywcy - zob. art. 106e ust. 1 pkt 24 lit. b ustawy o VAT), czyli najczęściej NIP albo numer VAT UE unijnego kontrahenta; 6) data dokonania lub zakończenia dostawy towarów lub wykonania usługi lub data otrzymania zapłaty (data otrzymania zapłaty dotyczy tzw. faktur zaliczkowych), o ile taka data jest określona i różni się od daty wystawienia faktury; 7) nazwa (rodzaj) towaru lub usługi; 8) miara i ilość (liczba) dostarczonych towarów lub zakres wykonanych usług; 9) cena jednostkowa towaru lub usługi bez kwoty podatku (cena jednostkowa netto); 10) kwoty wszelkich opustów lub obniżek cen, w tym w formie rabatu z tytułu wcześniejszej zapłaty, o ile nie zostały one uwzględnione w cenie jednostkowej netto; 11) wartość dostarczonych towarów lub wykonanych usług, objętych transakcją, bez kwoty podatku (wartość sprzedaży netto); 12) stawka podatku; 13) suma wartości sprzedaży netto, z podziałem na sprzedaż objętą poszczególnymi stawkami podatku i sprzedaż zwolnioną od podatku; 14) kwota podatku od sumy wartości sprzedaży netto, z podziałem na kwoty dotyczące poszczególnych stawek podatku; 15) kwota należności ogółem 1) w przypadku dostawy towarów lub świadczenia usług, w odniesieniu do których obowiązek podatkowy powstaje zgodnie z przepisami art. 19a ust. 5 pkt 1 lub art. 21 ust. 1 ustawy o VAT albo przepisami wykonawczymi wydanymi na podstawie art. 19a ust. 12 ustawy o VAT z chwilą otrzymania całości lub części zapłaty - wyrazy "metoda kasowa"; 2) w przypadku faktur, o których mowa w art. 106d ust. 1 ustawy o VAT - wyraz "samofakturowanie"; 3) w przypadku dostawy towarów lub wykonania usługi, dla których obowiązanym do rozliczenia podatku od wartości dodanej lub podatku o podobnym charakterze jest nabywca towaru lub usługi - wyrazy "odwrotne obciążenie"; 4) w przypadku faktur, w których kwota należności ogółem stanowi kwotę, o której mowa w art. 19 pkt 2 ustawy - Prawo przedsiębiorców, obejmujących dokonaną na rzecz podatnika dostawę towarów lub świadczenie usług, o których mowa w załączniku nr 15 do ustawy o VAT - wyrazy "mechanizm podzielonej płatności"; 5) w przypadku dostawy towarów lub świadczenia usług zwolnionych od podatku na podstawie art. 43 ust. 1, art. 113 ust. 1 i 9 ustawy o VAT albo przepisów wykonawczych wydanych na podstawie art. 82 ust. 3 ustawy o VAT - wskazanie: a) przepisu ustawy albo aktu wydanego na podstawie ustawy, na podstawie którego podatnik stosuje zwolnienie od podatku, b) przepisu dyrektywy 2006/112, który zwalnia od podatku tę dostawę towarów lub to świadczenie usług, lub c) innej podstawy prawnej wskazującej na to, że dostawa towarów lub świadczenie usług korzysta ze zwolnienia; 6) w przypadku, o którym mowa w art. 106c ustawy o VAT - nazwę i adres organu egzekucyjnego lub imię i nazwisko komornika sądowego oraz jego adres, a w miejscu określonym dla podatnika - imię i nazwisko lub nazwę dłużnika oraz jego adres; 7) w przypadku faktur wystawianych w imieniu ... W przypadku wykonywania odpłatnych usług pomiędzy przedsiębiorcami istotne jest ustalenie miejsca świadczenia takiej usługi. Okoliczność ta wyznacza bowiem kraj, w którym usługa podlega opodatkowaniu podatkiem VAT. W artykule wskazano, jak rozliczana jest usługa wykonana w Polsce dla kontrahenta unijnego. Przebadane zostaną różne warianty tej sytuacji wraz z przykładami stawek VAT, które znajdą w tej sytuacji wykonana w Polsce dla kontrahenta unijnego a miejsce świadczenia usług według zasady ogólnejUstawa o podatku od towarów i usług zawiera bardzo obszerny rozdział dotyczący ustalenia miejsca świadczenia usług. Podstawowy podział dotyczy usług wykonywanych na rzecz podatników oraz usług wykonywanych na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności. W tym artykule autor zajmie się wyłącznie tym pierwszym myśl zasady ogólnej, wyrażonej w art. 28b ust. 1 ustawy VAT, miejscem świadczenia usług w przypadku świadczenia usług na rzecz podatnika jest miejsce, w którym podatnik będący usługobiorcą posiada siedzibę działalności gospodarczej, z zastrzeżeniem ust. 2–4 oraz art. 28e, art. 28f ust. 1 i 1a, art. 28g ust. 1, art. 28i, art. 28j ust. 1 i 2 oraz art. 28n. W przypadku gdy usługi są świadczone dla stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej podatnika, które znajduje się w innym miejscu niż jego siedziba działalności gospodarczej, miejscem świadczenia tych usług jest to stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej. W przypadku gdy podatnik będący usługobiorcą nie posiada siedziby działalności gospodarczej lub stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej, miejscem świadczenia usług jest natomiast miejsce, w którym posiada on stałe miejsce zamieszkania lub zwykłe miejsce pobytu. Reguła podstawowa wskazuje zatem, że w przypadku świadczenia usług dla innego przedsiębiorcy miejscem świadczenia i jednocześnie opodatkowania jest kraj nabywcy. Co ważne, będzie tak również wtedy, gdy usługa zostanie faktycznie wykonana w Polsce. W tym bowiem przypadku kryterium decydującym jest siedziba usługobiorcy (lub stałe miejsce prowadzenia działalności albo miejsce zamieszkania/pobytu).Warto wskazać, że zgodnie z art. 106e ust. 5 pkt 1 ustawy VAT w przypadku świadczenia usług na rzecz podatnika z innego kraju UE, który jest zobowiązany do rozliczenia podatku, faktura dokumentująca świadczenie takiej usługi nie zawiera kwoty podatku, zaś w miejscu stawki podatku należy wpisać „NP”, tzn. „nie podlega”. Dodatkowo należy zaznaczyć, że w myśl art. 106e ust. 1 pkt 18 ustawy VAT w przypadku dostawy towarów lub wykonania usługi, dla których obowiązanym do rozliczenia podatku, podatku od wartości dodanej lub podatku o podobnym charakterze jest nabywca towaru lub usługi, faktura powinna zawierać wyrazy „odwrotne obciążenie” (reverse charge).Przykład firma remontowa przeprowadziła naprawę koparki należącej do przedsiębiorcy w Niemczech. Usługa została wykonana w warsztacie znajdującym się we Wrocławiu. W takiej sytuacji zastosowanie znajdzie art. 28b ust. 1 ustawy VAT, w związku z czym usługa wykonana w Polsce dla kontrahenta unijnego będzie podlegała opodatkowaniu w kraju siedziby usługobiorcy, a więc w Niemczech. Podmiotem zobowiązanym do rozliczenia podatku będzie nabywca. Polski przedsiębiorca wystawia natomiast fakturę ze stawką NP oraz wyrażeniem „odwrotne obciążenie”.W przypadku stosowania zasady ogólnej miejscem opodatkowania usługi wykonywanej w Polsce dla kontrahenta unijnego jest kraj siedziby tego kontrahenta, który w tym przypadku pełni rolę usługobiorcy. Zgodnie z regułą odwrotnego obciążenia to nabywca jest zobligowany do rozliczenia podatku od tej transakcji w kraju swojej siedziby. W takim przypadku stawka polskiego podatku to wykonana w Polsce dla kontrahenta unijnego a miejsce świadczenia usług według reguł szczególnychTrzeba jednak zauważyć, że od przedstawionej reguły ogólnej ustawa przewiduje wiele wyjątków. W treści art. 28b wskazano bowiem, że przepis ten stosuje się z zastrzeżeniem art. 28e, art. 28f ust. 1 i 1a, art. 28g ust. 1, art. 28i, art. 28j ust. 1 i 2 oraz art. 28n. W rezultacie katalog potencjalnych wyjątków jest całkiem spory. Najlepiej prześledzić możliwe sytuacje na konkretnych związane z nieruchomościamiPierwszy z wyjątków to art. 28e ustawy VAT, który podaje, że miejscem świadczenia usług związanych z nieruchomościami, w tym usług świadczonych przez rzeczoznawców, pośredników w obrocie nieruchomościami, usług zakwaterowania w hotelach lub obiektach o podobnej funkcji, takich jak ośrodki wczasowe lub miejsca przeznaczone do użytku jako kempingi, użytkowania i używania nieruchomości oraz usług przygotowywania i koordynowania prac budowlanych, takich jak usługi architektów i nadzoru budowlanego, jest miejsce położenia zarządu francuskiej firmy przebywał w hotelu w Warszawie przez tydzień. Na zakończenie pobytu poprosił o wystawienie faktury za usługę zakwaterowania w hotelu. Zgodnie z art. 28e ustawy VAT usługa ta podlega opodatkowaniu w kraju położenia hotelu, tj. w Polsce. W rezultacie hotel wystawi fakturę, na której wykaże polski podatek według stawki 8%. Zgodnie bowiem z załącznikiem nr 3 do ustawy VAT usługi zakwaterowania są opodatkowane właśnie tą stawką transportu pasażerówJak stanowi art. 28f ust. 1 ustawy VAT, miejscem świadczenia usług transportu pasażerów jest miejsce, gdzie odbywa się transport, z uwzględnieniem pokonanych zarządu belgijskiej firmy zakupił bilet na pociąg w relacji Warszawa-Gdańsk. Kupując bilet, poprosił o wystawienie faktury. Z uwagi na fakt, iż transport odbywał się wyłącznie na terenie Polski, usługa ta podlega opodatkowaniu w Polsce. W rezultacie faktura będzie zawierała polski podatek według stawki 8%, zgodnie bowiem z załącznikiem nr 3 do ustawy VAT transport kolejowy pasażerski międzymiastowy jest opodatkowany obniżoną stawką na imprezy kulturalne, targi i wystawyZgodnie z art. 28g ust. 1 ustawy VAT miejscem świadczenia usług wstępu na imprezy kulturalne, artystyczne, sportowe, naukowe, edukacyjne, rozrywkowe lub podobne, takie jak targi i wystawy, oraz usług pomocniczych związanych z usługami wstępu na te imprezy, świadczonych na rzecz podatnika, jest miejsce, w którym te imprezy faktycznie się przedsiębiorca organizuje w Krakowie targi przedsiębiorców. Jednym z uczestników jest firma z Czech, która zakupiła karnet wstępu. Usługa wstępu podlega opodatkowaniu w kraju, gdzie targi faktycznie się odbywają, a więc ma to miejsce w Polsce. Faktura dokumentująca taką usługę będzie opodatkowana w Polsce zgodnie z polskim podatkiem VAT według stawki podstawowej, tj. 23%. Usługi restauracyjne i cateringoweW świetle art. 28i ustawy VAT miejscem świadczenia usług restauracyjnych i cateringowych jest miejsce, w którym usługi są faktycznie wykonywane. W przypadku gdy usługi restauracyjne i cateringowe są faktycznie wykonywane na pokładach statków, statków powietrznych lub pociągów podczas części transportu pasażerów wykonanej na terytorium Unii Europejskiej, miejscem świadczenia usług jest miejsce rozpoczęcia transportu zarządu litewskiego przedsiębiorstwa udali się na obiad do restauracji w Poznaniu celem odbycia spotkania biznesowego. Po skończonym posiłku poprosili o fakturę. Taka usługa podlega opodatkowaniu w Polsce. Faktura dokumentująca usługę restauracyjną będzie opodatkowana stawką 8% zgodnie z załącznikiem nr 3 do ustawy krótkoterminowego najmu środków transportuJak podaje art. 28j ust. 1 ustawy VAT, miejscem świadczenia usług krótkoterminowego wynajmu środków transportu jest miejsce, w którym te środki transportu są faktycznie oddawane do dyspozycji usługobiorcy. Przez krótkoterminowy wynajem środków transportu rozumie się ciągłe posiadanie środka transportu lub korzystanie z niego przez okres nieprzekraczający 30 dni, a w przypadku jednostek pływających – przez okres nieprzekraczający 90 z Austrii podczas pobytu w Polsce wynajął samochód osobowy razem z kierowcą do poruszania się po kraju. Podatnik przebywał w Polsce 20 dni. Zgodnie z cytowanym art. 28j ustawy VAT miejscem świadczenia usługi wynajmu będzie Polska. W konsekwencji faktura dokumentująca krótkoterminowy wynajem będzie zawierała polski podatek VAT. Stawka podatku wynosi 8%.Ustawa o podatku od towarów i usług zawiera w swojej treści liczne wyjątki od reguły podstawowej wskazujące, że usługi wykonywane na rzecz innego podatnika z kraju UE podlegają opodatkowaniu w kraju, gdzie usługa ta jest faktycznie do podsumowania rozważań, wskazać należy, że w przypadku świadczenia usług bardzo ważna jest znajomość przepisów stanowiących o miejscu ich opodatkowania. Wpływa to bowiem na ustalenie, kto oraz w którym kraju powinien rozliczyć podatek należny. Jeżeli bowiem zgodnie z przywołanymi przepisami usługa jest opodatkowana w Polsce, obowiązują polskie stawki podatku wynikające z treści polskiej ustawy VAT. Jeśli natomiast miejscem świadczenia usługi jest inny kraj, wówczas polski przedsiębiorca wystawia fakturę ze stawką NP oraz z adnotacją „odwrotne obciążenie”.